برای زیارت این امامزاد ه نیمی از مسیر ان اسفالته و مابقی را شوسه عشایری می باشد می توان با نیسان و پاترول ویا دیگر  خودروهای شاسی بلند تردد نمود که  دیدن این منطقه کوهستانی وصخره ای خالی از لطف نیست

در طول مسیر منطقه بکر و دست نخورده با مردمانی شرافتمند ومهمانواز مواجه میشوید همچنین این منطقه در بین چهار کوه بلند قرار گرفته است که به شکل جام میباشد و از همین علت است که به آن قدح میگویند  واز لحاظ تاریخی یکی از بهترین .با قدمت ترین مناطق ایران می باشد و نشانه های ار عهد غار نشینی و باستان وجود دارد و شواهد حاکی از این است که این منطقه در سالیان دور مرکزی توسعه یافته و با تمدن و پر رونق بوده است لازم به ذکر است که این منطقه دارای چاههای نفت و گاز میباشد وهمچنین سایر منابع معدنی نظیر سنگ اهن سنگ شیشه و اهک و گوگرد آبهای سمی که هر موجودی از این آب بنوشد در دم جان به جان افرین تسلیم می کند! همچنین خاک آن در بعضی نقاط بوی مواد شیمیایی وغیر قابل تحمل دارد وهمچنین دارای چندین آب گرم و شوره زار میباشد

منبع : http://emamzadehaboalhasan.blogfa.com

در زمان های قدیم که هنوز آبدانان توسعه نیافته بود ، اکثر زمینهای داخل و اطراف شهر برای کشت

برنج ، گندم ، جو ، ماش و سایر حبوبات مورد بهره برداری قرار میگرفت و چون زمین ها زیاد بود و آب

موجود رو دخانه کفایت نمی کرد ، در فصل کشاورزی معمولا بین کشاورزان  نزاع و درگیری بر سر

آب رخ میداد.

تا اینکه سالی فرا رسید که باران بسیار کمی نسبت به سال های قبل بارید و در نتیجه آب کمتری از

چشمه ها و رودخانه ها سرازیر می شد برای اینکه آب موجود عادلانه تقسیم شود هر کشاورز برای

خود جوی آبی درست کرده بود و از آب استفاده می کرد اما بعضی افراد به سهم خود راضی نمی

شدند و برای بدست آوردن آب بیشتر جوی آب همسایه خود را قطع می کرد و آب آن را به جوی آب

خود اضافه می کرد .

آنها به من گفتند(به  جناب آقای حاج محمد دانیالی): تو نیز ما را در این راه همراهی کن !

من قبول نکردم و به آنها نیز سفارش کردم که مواظب باشید آب کشاورزی سادات را قطع نکنید .

اما آنها گوش نکردند و دنبال کا ر خود رفتند تا اینکه به سرچشمه برای قطع آب سادات رسیدند . به

گفته خودشان ناگهان با یک مار بزرگ و سیاه رنگ رو به رو شدند که بر سر چشمه بود ، وحشت

سراپای آنان را فراگرفت و با ترس و دلهره فراوان پا به فرار گذاشتند .

(برگرفته شده از کتاب کرامات امامزاده سید صلاح الدین محمد (ع) نوشته علیمراد محمدی)

سادات از نگاه قرآن

اسلام دینی است که به همه انسان ها حتی غیر مسلمانان احترام می گذارد، اما برای مسلمانان و مؤمنان احترام بیشتری قائل است و در میان مؤمنان، احترام به منسوبین به پیامبر اکرم (ص) و فرزندان حضرت زهرا (س) را سفارش و تأکید کرده است.

ریشه اصلی احترام به سادات، آیه شریفه مودّت است:

«… بگو: من هیچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى کنم جز دوست ‏داشتن نزدیکانم [اهل بیتم‏]…»

این آیه شریفه در مرتبه اول و به طور مستقیم، اهل بیت و عترت پیامبر اکرم (ص) را شامل شده و سادات را که فرزندان با واسطه حضرت زهرا (س) بوده و نسب آنان به یکی از ائمه اطهار (ع) می رسد، نیز شامل می شود.

در این آیه خدای تعالی به پیامبر (ص) امر می کند که به  مردم بگوید که با خویشاوندان وی دوستی و مودت نمایند، که این دوستی و محبت، خود، مصداقی از احترام است.

سادات در روایات

در روایات، سفارشات فراوانی به احترام و اکرام به سادات شده است، که در این مقاله، به برخی از آن اشاره می کنیم:

۱٫ پیامبر اکرم (ص) فرمود: «چهار دسته را روز قیامت شفاعت می کنم، هر چند با گناه اهل دنیا به صحرای محشر حاضر شوند: آن که اولاد مرا یاری کند. آن که از اموالش به اولاد تنگدستم کمک کند. کسی که با زبان و قلب، آنان را دوست بدارد. و آن که تلاش کند در انجام حوائج و نیازهای افرادی از ذریه ام که تبعید شده و یا رانده شده اند»

۲٫ پیامبر اکرم (ص): « اکرام کنید خوبان ذریه مرا از براى خدا و بدان ایشان را براى من».

۳٫ امام صادق (ع) فرمود: «هر گاه روز قیامت شود منادى فریاد می زند که، اى گروه مردمان! خاموش باشید که همانا محمّد (ص) سخن می گوید. مردم خاموش می شوند؛ پیامبر حرکت مى‏ کند و می فرماید: اى گروه مردمان! هر کس براى او در پیش من دستى و منّتى و نیکى هست باید حرکت کند تا جبران کنم. می گویند چه دست و چه منّت و چه نیکى است براى ما بلکه تمام این ها براى خدا و رسولش بر تمام مردمان است. می فرماید: هر کس یکى از فرزندان مرا پناه داده، نیکى به او کرده، او را از برهنگى پوشیده، او را گرسنه بوده، سیر کرده باید حرکت کند تا جبران کنم. پس بلند می شوند مردمى که این کردار را انجام داده اند. پس ندا از پیشگاه خداى جلّ و علا می رسد که، اى محمّد! حبیب من! پاداش آنان را به تو واگذار کردم در هر کجاى بهشت که می خواهىد آنان را جاى ده.

امام صادق (علیه السلام) فرمود:

پیامبر اکرم (صلّى اللَّه علیه و آله و سلم)، ایشان را در منزلتى نزدیک به خودش (موقف وسیله) جاى مى‏دهد. در آن جایى که از دیدار پیامبر و خاندانش (صلوات اللَّه علیهم اجمعین) محجوب نمى‏مانند».

گفتنی است این احترام یک امر طبیعی است و نشانه محبت به پیامبر است؛ یعنی اگر کسی شخصی را دوست داشته باشد منتسبین به او را هم دوست خواهد داشت و مورد احترام قرار می دهد، و همین یعنی احترام  و  یاد پیامبر اسلام و گرامی داشت اهداف آن حضرت.

سلام دوستان در راستای معرفی  مقام معنوی امامزاده سید صلاح الدین محمد (ع) شهرستان آبدانان قصد داریم کرامات آن امامزاده بزرگوار را  که در قالب کتابی با عنوان ( کرامات امامزاده سید صلاح الدین محمد (ع) ) نوشته علیمراد محمدی بیان شده را در این وبلاگ برای شما قرار داده تا همه از کرامات و عنایات آن امامزاده بزرگوار استفاده ای کرده باشیم.

"حرم نور باران شد"

در روز چهار شنبه ( 77/7/29) به مناسبت گرامی داشت میلاد با سعادت امام محمد باقر (ع) در مسجد جامع شهر آبدانان مجلس با شکوه و محفل معنوی با عظمتی بر گزار شده بود.

بنده در آن مجلس در کنار چند تن از دوستان نشسته بودم که به مناسبت حال ، بحث از کرامت ائمه اطهار (ص) به میان آمد.

در این موقع جناب آقای " علی رضایی فرزند احمد" عضو هیئت امنای مسجد جامع آبدانان اظهار داشت:

شما عزیزان کرامات وعنایات زیادی شنیده و یا در کتاب ها خوانده اید، اما من کرامتی را از امامزاده سید صلاح الدین محمد(ع) با چشم خود دیده ام و تا زنده ام هرگز از ذهنم پاک نخواهد شد و هر موقع به حرم مطهرش وارد می شوم ، آن صحنه نورانی برایم تجدید خاطره می شود.

چندین سال قبل در یکی از روزهای گرم تابستان ، با چند نفر از دوستان در مکانی که اکنون به چهار راه باقرصدر معروف می باشد ایستاده و مشغول صحبت بودیم ، در آن زمان آبدانان از روشنایی برق محروم بود و ساکنین مجبور بودن با شمع و چراغهای نفتی ، خانه های خود را روشن کنند و شهر هم جمعیت زیادی نداشت.

در غروب آن روز ، هنگام اذان و در حالی که هوا تارک شده بود، یک مرتبه مشاهده کردم که گنبد امامزاده در هاله ای از نور جذاب و خیره کننده ای قرار گرفت، خیلی برایم مسرت بخش بود و احساس شعف کردم چند لحظه ای این حالت ادامه یافت دوست داشتم اطرافیان نیز این صحنه زیبا و شگفت آور را ببینند ، لذا با فریاد و همراه با اشاره دست دیگران را به مشاهده آن صحنه فراخواندم.

وقتی آنان متوجه فریاد من شدند از حالت چهره و سخنان من اظهار تعجب کردند و و قتی نور امامزاده را به آنان نشان میدادم با تعجب متوجه بی توجهی آنان نسبت به سخنانم شدم و فهمیدم که آنها این نور را نمی بینند و پی بردم که این لطفی است که خداوند متعال نصیب بنده کرده است .

و من تا زنده ام این کرامت را فراموش نخواهم کرد.

"نجات مال از دست سارقان"

در زمان های گذشته به علت بی ثباتی اجتماعی و عدم امنیت کافی ، بازار دزدان و گردنه گیران گرم بود. لذا مردم سعی می کردند یا کمتر مسافرت کنند و یا در صورت نیاز، به صورت گروهی طی سفر کنند.

آقای حسن سوخته زاری می گوید:

در سال   1349 من برای تامین معاش و کمک به رفاه حال خانواده به شهر بندری خرمشهر رفته و مدتی در آنجا کار کردم .

روزی برای دیدن اعضای خانواده و بستگان راهی دیار خویش شدم . با توجه به اینکه در طول مدت اقامتم مقداری پول جمع کرده بودم مقداری سئغاتی برای منزل و شلواری هم برای خودم خریداری نمودم.

در آن زمانها راه ماشین رو وجود نداشت و افراد بایستی از راه کوهستان رفت و آمد می کردند . من نیز به همراه چند نفر از دوستانم که قصد سفر به آبدانان را داشتند حرکت کردم.با توجه به صعب العبور بودن راه و خستگی زیاد و برای اینکه شلوارم پاره نشود ان را به دوشم انداختم و با زیر شلواری طی طریق نمودم.

ان روز در کوهستان با چند سارق مسلح و بی رحم رو به رو شدیم که تعدادی از انها موضع گرفته بودند و دونفر نیز مستقیما ما را با اسلحه تهدید به مرگ کردند.ترس و هراس زیادی بر ما غلبه کرده بود و من نیز از ترسبه خود میلرزیدم که نکند تمام ثمره چندین ماهه مرا به یغما ببرند و لازم به ذکر است که همه پولهایم داخل جیب شلواری بود که روی دوشم انداخنه بودم.

من در همان حال متوسا شدم به امامزاده سید صلاح الدین محمد (ع) و ایشان را قسم دادم که من و همراهانم را از دست دزدان نجات دهد.

در همین موقع بود که یکی از دزدان به طرف من آمد و شلوار را ازدستم ربود و جیب های آن را وارسی کرد و وقتی که مطمئن شد که پولی در آن نیست درباره آن را به طرفم پرت کرد و بعد از اینکه سوغاتی های ما را بردند از آنجا دور شدند.

من که از تعجب دهانم باز مانده بود که چرا پول های من را نبردند بعد از رفتن آنها خیلی سریع دست در جیب شلوار کردم و متوجه شدم همه پولهایم سر جایشان هستند و وقتی داستان پولها و توسل به امامزاده سید صلاح الدین محمد (ع) را برای همراهانم تعریف کردم همه انها تصدیق کردند که نجات از دست سارقان و حفظ مال بنده از دست سارقان فقط به خاطر توسل من و نظر لطف امامزاده بزرگوار بوده.

شاید قلل سربه فلک کشیده کبیر کوه و دینار کوه در زمانی دور شاهد حضور ابر مردی از خاندان پاک رسول الله (ص) و بزرگ زاهدی چون سید صلاح الدین محمد(ع) بوده است و اکنون زبان ناگویای اینان و گذر زمان باعث گمنامی و بی نشان ماندن ایشان شده و غبار ،تاریخ کهن این مرز و بوم را پوشانیده است.

امامزاده سيد صلاح الدين محمد:در جنوب شهر آبدانان، بر روي تپه‌اي مشرف بر قلعه باستاني پشت قلعه - از آثار باستاني دورة ساساني - و بين دو رودخانة شور آب كه از رشته كوه كبير كوه سرچشمه مي‌گيرد، بقعة سيد صلاح الدين محمد واقع شده است. ، بناي بقعه بر نقشه مستطيل شكل ساخته شده و داراي گنبد دو پوش با گنبدي مضرس (ارچين) بيروني و گنبد نيم كروي داخل است. كروان دربارة اين گونه بناها مي‌گويد: « ساختار گنبد برآمده اين بناها در تاريخ معماري بي‌نظير و در هنر اسلامي بدعتي به شمار مي‌آيد و نمونه‌هايي كه از آنها باقي مانده‌اند مربوط به قرون 12 تا 14 ميلادي مي‌باشند. (حاتم، غلامعلي، معماري اسلامي ايران در دورة سلجوقيان، 103)

اصل و نسب امام زاده سید صلاح الدین محمد(ع) بنا به اسناد موجود:

نام نامیش سید صلاح الدین محمد(ع) (البته بنا به فرموده اقای زرباطی سید صالح الدین محمد «ع» درست است .تولد آن بزرگوار جایی دیده نشده است اما چون عمر گرامی آن جناب مطابق با شجره پیرمحمد (ع) مقارن با حیات طیبه حضرت شمس الشموس علی بن الموسی الرضا (ع) بوده است دوران حیاتش احتمالا بین سده های ۲۰۰الی ۳۰۰هجری قمری بوده است.

اسناد موجود در صفحات ۱۶۲و  ۱۶۴کتاب «بغیه الحائر فی احوال اولاد امام محمد باقر(ع)»  نوشته عالم نساب سید حسین حسینی الزرباطی که تالیفاتی در تاریخ و انساب دارد ،امام زاده واجب التعظیم سید صلاح الدین محمد (ع)را از نوادگان امام محمد باقر معرفی نموده است .

ایشان می فرماید : امام محمد باقر (ع) دارای ۹فرزند که شامل ۴فرزند ذکور به نامهای ابوعبد الله جعفر بن محمد الصادق (ع) ، عبد الله ،ابراهیم و علی و همچنین دارای ۵فرزند دختر به نامهای ام سلمه ، زینب ، خدیجه ، ام جعفر و آمنه میباشد .

امام زاده سید صلاح الدین محمد(ع) از اعقاب و اولاد سید ابراهیم(سوراهم) بن امام محمد باقر (ع) می باشد که شجره ایشان چنین بیان شده است(روضه الشریفه السید صلاح الدین محمدبن السید ناصر الصغیربن السید المهدی بن السید الهادی بن السید الغلام بن السید عیسی بن السیدیعقوب بن السید ابراهیم بن الامام محمد الباقر(ع))      

اولاد واعقاب امام زاده سید صلاح الدین محمد(ع)

امام زاده سید صلاح الدین محمد(ع) دارای یک فرزند معروفه بنام ابراهیم بوده است ،آقای زرباطی اولاد سید صلاح الدین محمد (ع) را چنین معرفی می نماید:

سید صلاح الدین محمد-سید ابراهیم-سید کاظم - سید جعفر - سید حسین - سید ناصر - سید علی - سید محسن - سید ادریس - سید عبد الله - سید طاهر - سید یوسف - سید نور الدین ...

به عقیده ما و آنچه بر روی سنگ قبور قدیمی که مورد رویت  بسیاری از سادات معزز درآمد و همچنین آنچه بزرگان سادات و تحقیقات اینجانب و دوستان عزیزم در طول ۱۷سال گذشته می توان استنباط نمود این است که سید نور الدین دارای ۲فرزند ذکور به نامهای سید بابا و سید موسی بوده است...

اولاد سید موسی به احتمال قریب در کشور همسایه عراق و در شهر های واسط ،بغداد ، و بصره و...زندگی مینمایند . اما فرزندان سید بابا همان سادات مقیم شهرستان آبدانان میباشند که به ترتیب چنین بیان می شوند: سید بابا - سید نور الدین - سید صرف الدین - سید تاج الدین... 

اولاد و اعقاب سید صلاح الدین محمد(ع) در آبدانان طبق اسناد موجود:

 بنا به مشهور و اسناد قرائت شده ، سید تاج الدین بن سید صرف الدین دارای ۲فرزند ذکور به نامهای سید عنایت(بابا گپه) و سید حاجی (بابا کوچک، بابا هیرده) بوده است که اولاد این بزرگواران هم اکنون خطوط بزرگ و مشهور خاندان سادات رادر شهرستان آبدانان از توابع استان ایلام  تشکیل می دهند.

(وسلام    ۸/۲/۸۸ ، قم المقدس ،سید محمد هاشمی)

منبع:http://10560.blogfa.com